yazı kalır
ey halkım!
şairiniz, yol hazırlığı içerisindedir.
bu akşam saat altıda doğduğu yere doğru yola çıkacaktır.
uzatma şansı olmadığı için bi de orada zaten ne yapacağı için erken dönecektir.
daha hiç görmediği yeğenini görecek ve dayısının düğününde aheey aheeey oynayacaktır.
döndüğünde ömrü hayatında ilk kez harç yatıracaktır, çok koymaktadır.
yeni bir evi, yeni bir üniversite harcı ve eski dersleri olacaktır.
yine de gülecek bi neden lazımdır.
iyi yolculuklar olsundur.
gına geldi..!
gına nedir, nasıl gelir bilmiyorum ama hissediyorum: kelimenin tam(!) anlamıyla gına geldi! yollarda inşaat işleri, evde inşaat işleri.. içime tünel kalıp döşeyecekler, sonra da içine betonu dökeceklermiş gibi hissediyorum artık o döne döne giden beton araçlarını-adı her neyse- görünce. yeter be arkadaş, istemiyorum altyapı üstyapı..! aynı yeri kırk defa kaz kapa kaz kapa nedir bu!? yere gömdükleri 69 trilyonu mu bulmaya çalışıyorlar acep! bi de ikide bir bi doğalgaz borusunu filan patlatırlar: yok mu bunun bi planı, bi denetleyeni! doğalgaz işini ciddiye almıyor adamlar anlaşılan, o yüzden boru patlatmayla yaşanacak ilk faciaya ben hiç üzülmeyecem hatta kına yakacam, kesinlikle müstehaktır! sabırsızlıkla bekliyorum…
o değil bi de evde var tadilat işi.. bi sitedeki neredeyse tüm daireler mi alt katın banyosuna su sızdırırlar yahu! binadaki ikinci dairemiz ve gene aynı sorun: “komşu, galiba sizin küvet de bizlere ömür, bizim banyoya su damlıyor da bi baktırın ona bi zahmet!” yok artık! üst kattan alt kata su akıyor.. bi ara bizim de tepemize su boşalıyordu böyle, bizden de alt kata pardon alt katta kimse yoktu; apartmanın elektrik panosuna doğru hızla yol alıyordu ki insafa gelip yaptırdık.. en kıl olduğum da bu aslında: evin bi bölümü günlerce yasaklanıyor, elini yüzünü yıkamak bile dert oluyor.. dışarı çıkıyorsun gene kum, çakıl, beton, tuğla görüyorsun.. bizim sitede bu sürekli yaşanan normal bi olay..
o da değil de asıl adalet köprümüz bitmezse eğer ramazan ‘a kadar, muhteşem bi trafik şenliği başlar o zaman izmit ‘te…
efendim, stajımın 3. haftasını bitirmek üzere olduğum şu günlerde, stajın bana çok acayip şeyler kattığını fark etmiş bulunmaktayım..
burda edindiğim deneyimler arasında en önemlisi; bedava çay saatini kaçırmamak ve bedava çay saatinde sevgili firma çalışanlarına çay servisi yapmak. ilk günlerde kibarca, “bize 5 çay söyler misin” lafı artık kaşarlanmış eleman olmam itibariyle, “yeğenim bize 5 çay kap gel “e ve hatta, “bu stajyerler de bi işe yaramıyor yahu, 2 saattir çay içmiyoruz “a dönüşmüş bulunmakta.. hele su isteme biçimleri beni benden ediyor, o kadar içten, o kadar samimi: yeğenim çok susadık be! -tamam dayı hemen getiriyorum, zaten ben bu iş için burdayım, ne demek lafı mı olur!
elbette nefret ettiğim fatura ödemeleri, staj zamanı bi zevk halini alır ve ben daha 5 dakika önce döndüğüm para yatırma işi bi daha çıktığı zaman, çılgınca hatta mazoşistçe bi zevkle, “ben giderim! ben giderim! başkası olamaz, ben gitmeliyim!” diyerek atlarım ortaya.. bu ödemelerin firmayla yakından uzaktan alakası olmayıp, elemanların tamamen şahsi işleriyle ilgili olması bana daha bi zevk vermeye başlar.. ben artık stajyerlerin en kralıyımdır!
…
gibi durumlar, bu stajımdaki en önemli kazanımlarım oldu.. ha bunun yanında bu staj bana mesleki açıdan hiç mi yaramıyor? yarıyor elbette.. doğrudan olmasa da yarıyor; mesela “metro ethernet” vb. diğer kurumsal internet teknolojileri hakkında ilk burda bilgi edindim, bu konularla ilgili tanıtım düzeyinde sayılabilecek bi de eğitim dökümanı okudum.. hatta bi kaç kez metro ethernet kurulumuna da katıldım ki tüm staj böyle geçse çok daha anlamlı olurdu ama bunun gibi stajyerlerin de katılabileceği işler pek fazla çıkmıyor maalesef.. yoksa yani haklarını yemeyim, mühendisler bu tür işlerde kendilerine eşlik etmemizi istiyorlar.. neyse ki bu açıdan şanslıyız hatta mühendislerden biri fırsat buldukça bize yaptıkları işlerle ilgili ders de veriyor.. ama çok değil işte.. haftanın 2 gününü verimli sayabailirim bu anlamda..
bolca boş vaktim olduğundan, boş bilgisayar bulunca az biraz c çalışmaya da başladım.. özlemişim programlamayı yahu! 🙂
…
işte böyle geçmekte yılın en sıcak günleri.. sıcak deyince aklıma geldi, biz bugün kaymaya gideriz mete ile.. yılo ve erus korktukları için gelmiyorlar, yan çiziyorlar.. yılmaz ‘ı, “kase kırılacak” korkusu sarmış.. 🙂 haksız da değil hani..
yahu embülettin başka işin mi yok kardeşim! 🙂
mimlemiş beni sağolsun. mimlemek ne ola ki diyenler için bi özet: ben herhangi bi konudan bahsettikten sonra aha da şu şu arkadaşları da mimledim onlar da bu konuda bi şeyler söyleyecekler diyorum, böylece o arkadaşlar da aynı konuda bi şeyler anlatıp başkalarını mimliyorlar falan filan.. böyle gidiyor bu.. eğlencelik bi iş yani.. faydası da olmuyor mu? oluyor. (bkz: mimlemek ayıp mı?)
neyse konuya gelelim.. dandik ya da gereksiz saydığım teknolojilerden ya da teknolojik ürünlerden bazıları:
benden bu kadar zira bu da görüldüğü üzere zorlanmış hali.. 🙂 teknolojik alet edavat(bu kelime grubunu çok kullanır oldum bu ara) alışverişiyle pek aram yoktur.. evet elektronikçi olabilirim ama öyle, yok aram..
şimdi sıra geldi bi kaç kişinin canını yakmaya 🙂 erus, möté, onur! elim sizde, sobe..!
izmit merkezde(tabii bulabilirsem), tek kişilik yani tek oda(stüdyo tipi miymiş neymiş öyle bi şey) ya da 1+1 gibi bi teras/çatı katı ya da her ne şekilde olursa olsun küçük bi ev arıyorum. ucuz olması 🙂 ve binanın sağlam olması tercih nedenlerim arasındadır. merkezde bulamazsam başka yerlere de razı olabilirim evin durumuna göre.. evet, ilgilenen ev sahiplerinin yorumlarını bekliyorum.. 🙂
ahey aheeeyy..! yine dayı oldum.. 🙂 abisinin ikizi ve dişisi bi yeğenim daha doğmuş; bugün aldım haberini. hoşgeldi hoşgelmesine ama o abinin elinden çekeceği var zavallının.. 🙂
” hoş geldin bebek
yaşama sırası sende. “
bu bilgiler benim kişisel deneyimlerinden edindiğim bilgilerdir. bu deneyimler, taa çocukluğumda sokak sokak gezerek sattığım karpuzlardan ve de bu sene katılmaya başladığım pazar alışverişlerinden edindiğim deneyimlerdir. bu bilgilerin gerçeklik payı karpuzuna göre değişir. 🙂 sonra gelip vay benim karpuzum kabak çıktı, vay şöyle oldu, vay böyle oldu demesin kimse. paranız iade edilmez. zaten en güzeli kesmece karpuz almaktır. siz büyüklüğüne karar verin, amcam seçsin, kessin, tadına bakın alın; en güzeli budur. benim önerdiğim yöntem, benim gibi iyi karpuz seçmekten haz duyanlara yöneliktir. son olarak, karpuzun iyisini seçmek kesinlikle sabır ve zaman işidir; şimdiden seçerek almaya başlarsanız, yaz sonuna kadar iyi karpuz seçebiliyor durumuna gelmeniz mümkündür. 🙂
lafmacun ‘dan taze seçilmiş ‘yaran başlıklar’:
2. mahalle kavgasında aduket çekmeye çalışan çocuk
4. nuri alço meşrubat ltd. şti.
5. bülent ersoy’un gerdek gecesinde orgazm olurken osmanlıca inlemesi
7. bugün 23 nisan oha falan oluyor insan
.
.
.
birinci seçmece yaran başlıklar şurada.
istediğim gibi bi staj yeri bulmam geç olur diye geçen hafta öylesine bi kaç yere başvurmuştum.. onlardan biri de bizim bölümün en bilindik çalışma alanlarından biri olan türk telekom ‘du.. ve staja kabul edilmişim.. görevli kartımı aldım, haftaya da “bilişim ağları” bölümünde başlıyorum staja.. hadi bakalım..
telekom ‘daki işimi hallettikten sonra sevgili emX ve sevgili erus arkadaşlarımla beraber, sevgili mötéjan arkadaşımızın katılamayarak ezberimizi bozduğu, geleneği alt üst ettiği “kefken deniz keyfi” gezimize(gezinin ismini şimdi koydum) doğru yola koyulduk.. bu, senenin ikinci deniz keyfi, birinicisi şurada. devamını oku
“tarihin akışına damgasını vuran fotoğraflar” serisinin birincisi için tıklayın.
mayıs 1955, lucian perkins, çeçen cumhuriyeti.
genç çocuk, rusya ve çeçen ayrılıkçılar arasındaki savaşın bir merkez noktasından çeçen cumhuriyeti ‘ne, shawl yakınlarına kaçan mültecilerce doldurulmuş otobüsten dışarı bakıyor. otobüs, korkunç bir şekilde geri dönüyor.
