cambazın cenazesi

pek sevmedim.

kadıköy belediyesi tiyatro festivali kapsamında izledim. yaz akşamı, güzel bir parkın ortasındaki açık hava sahnesi ‘nde oynanması en çekici yanıydı. aslında bu yönden bakınca ortama uygun eğlenceli bir oyundu da diyebilirim, bilemedim 🙂 ancak açık hava tiyatrolarının ses sorunu var tabii, oyunda müziğin çok yeri olmasa da oyuncuların farklı karakterleri dönüşümlü oynaması ve haliyle ses tonlarının ve konuşma tarzlarının sürekli değişmesi sebebiyle, ses yayını kalitesi önemliydi bu oyunda. —devamı—

bir delinin hatıra defteri

sevdim.

erdal beşikçioğlu ‘nun dillere destan performansını sonunda izleyebildik, üstelik bilet alabilmek için sabahlara kadar çadırda falan nöbet tutmamıza da gerek kalmadı. istanbul’daki sahne yeni açıldığından olsa gerek, en arkadan da olsa yer bulabildik.

sahne ve oyunculuk açısından dedikleri kadar varmış. hoplamalı, zıplamalı, alet edevatlı, yanarlı dönerli tek kişilik bir oyun. oyunun türlü türlü hallerde sahneye konmuşu da varmış ayrıca, onu da öğrendim; başkalarından da izleyebilirim zira hikayeyi de beğendim.

tiyatro: tatbikat sahnesi

kısasa kısas

sevmedim.

oyunun, tesadüfen ilk gösterimine gitmemizden de kaynaklı olabilir; roller falan pek oturmamış, oyuncular sahneye çok hakim değil gibiydi. bu durumlar biraz da olsa gözüme battı. shakespeare’in bu oyununu daha önce izlememiştim, okumamıştım ve hatta duymamıştım bile. oyunun kendisini de çok sevdiğimi söyleyemem. bunlar bir araya gelince de genel olarak sevmedim oyunu.

tiyatro: istanbul şehir tiyatroları

şark dişçisi

çok sevmedim.

açıkhavada tiyatro izleme hevesimi gidermiş oldum bu sene için fakat ses düzeni kapalı salonlardaki kadar iyi değildi, bu sebeple de olabilir çok sevmemem. bunun haricinde danslı/müzikli bir oyun olması itibariyle açıkhavaya uygun ve ‘eğlendirme’ dozu fena değildi. ibb şehir tiyatroları, bu programa dahil edeceği oyunları belirlerken sanırım ‘eğlendirme’ kriterini ilk sırada tutmuş. gelgelelim cemil topuzlu açıkhava sahnesi ‘nin oturma düzeni/koltukları, oturarak uzun uzun tiyatro izlemeye pek uygun değil. sandalyelerin rahatsızlığı ve sıra aralarının dar olması eski sahnelerin ortak sorunu olsa gerek…

tiyatro: istanbul şehir tiyatroları

kral lear

sevdim.

festival kapsamında izlemeyi planladığımız 6 oyunun yarısının iptal olmasından ötürü bahtıma mı sövsem yoksa iksv’yi mi kutlasam bilemiyorum. atarımı yaptıktan sonra belirtmek isterim ki en azından bu oyunun iptal olmamasına sevindim.

tiyatro:  istanbul tiyatro festivali  kapsamında  oyunbaz  tarafından sahnelendi.